هدف از این پژوهش، مروری اجمالی بر ورزش باستانی و زورخانه و محقق در پی یافتن تاریخ و نحوه شکل گیری این نهاد سیاسی اجتماعی بوده است. بشر اولیه برای ادامه حیات نیازمند بود که توانمند باشد. پرورش تن و تقویت قوای جسمانی با تاسی از الگوهای طبیعی حیات او را به ورزش رهنمون می شد. این ورزش با پیشرفت و ترقی تدریجی انسان کامل یافت. ورزش در اکثر تمدن های باستانی پی گرفته می شده است (مصر باستان، ایران باستان، یونان باستان و ...) در ایران باستان بنابر عقاید حاکم و تعالیم اوستا، ناخوشی منسوب به اهریمن بوده و توسط او به بدن وارد می شده، از این رو وظیفه هر ایرانی مبارزه با اهریمن بوده است. بنابر همین عقیده، ایرانیان برای پرورش جسم و جان و تامین سلامت به فرزندان خود انواع ورزش ها را می آموختند. ادبیات ایران قبل و بعد از اسلام مملو از حماسه ها و حماسه سازان است. پادشاهان و پهلوانان سعی داشتند با انتساب خود به پهلوانان اساطیری برای خود مشروعیت کسب کنند. تحول زورخانه نیز به عنوان نهادی اجتماعی، سیاسی دو دیدگاه را به همراه دارد: اول آنکه قدمتی برای زورخانه به بلندای تاریخ ایران و قوم ایرانی قائل اند و دلایلی ارائه می کنند، دوم آنکه برای شکل گیری نهاد زورخانه و ورزش های زورخانه ای عمری بیش از سیصد سال قائل نیستند.

پژوهش حاضر با هدف ارائه الگو توسعه روان شناسی ورزشی در ورزش حرفه ای ایران طراحی و اجرا گردید. روش پژوهش حاضر از نوع آمیخته بود. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل خبرگان آگاه به موضوع پژوهش بودند. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر مصاحبه و پرسشنامه بود. نتایج نشان داد که عوامل علی بر پدیده اصلی تأثیر معناداری دارد. نتایج پژوهش همچنین مشخص نمود که پدیده اصلی بر راهبردها و همچنین شرایط زمینه ای بر راهبردها تأثیر معناداری دارد. نتایج پژوهش حاضر همچنین مشخص نمود که راهبردها بر پیامدها تأثیر معناداری دارد. نتایج مربوط به شاخص های برازش پژوهش نشان داد که الگو پژوهش از برازش مناسبی برخوردار می باشد؛ بنابراین در مسیر توسعه روان شناسی ورزشی در ورزش حرفه ای ایران نیاز است تا راهبردهای شناسایی شده به صورت مناسبی اجرایی گردد.

می توان اذعان داشت که توسعه ورزش ملی بخش مهمی از توسعه اقتصادی اجتماعی است. رواج ورزش در تمامی بخش ها موجب افزایش نشاط اجتماعی و بهره وری ملی می شود، از این رو، هدف اصلی پژوهش حاضر تحلیل اثرگذاری ورزش حرفه ای و قهرمانی بر توسعه ورزش بود. روش این پژوهش، آمیخته بوده و ابزار گردآوری داده های آن پرسش نامه پژوهشگرساخته توسعه ورزش می باشد. جامعه آماری پژوهش را مدیران ورزش و اساتید مدیریت ورزشی تشکیل دادند (حدود 60 متخصص مدیریت ورزشی و 40 مدیر ارشد ورزشی) که به دلیل محدودیت جامعه، نمونه برابر با جامعه در نظر گرفته شد و درنهایت، 73 پرسش نامه دریافت گردید. به منظور آزمون فرضیه های پژوهش از آزمون کلموگروف اسمیرنوف، آزمون تی تک نمونه ای، آزمون فریدمن، آزمون دوجمله ای و مدل سازی معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج نشان می دهد که در ورزش حرفه ای، اولویت بیشتر از آن معیار داشتن اماکن و فضاهای کالبدی ورزشی دارای استانداردهای بین المللی بوده و در ورزش قهرمانی از آن توسعه نظام استعدادیابی و پرورش ورزشکاران مستعد در توسعه ورزش می باشد. بر این اساس، لزوم توجه ویژه به نظام آموزشی کشور به منظور پرورش استعدادها و ورزشکاران درجهت ایجاد زیرساخت های ورزشی مناسب ضروری به نظر می رسد.

هدف از پژوهش حاضر، تعیین اعتبار و پایایی پرسشنامه بهبود استرس برای ورزشکاران بود. جامعه آماری پژوهش ورزشکاران حرفه ای و نیمه حرفه ای رشته های هندبال و بسکتبال کشور که در سطح کشوری و تیم های ملی رده های سنی مختلف فعالیت می کردند، بودند و از بین آنها 510 ورزشکار به طور تصادفی به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه 76 سوالی بهبود استرس برای ورزشکاران (Rest Q – Sport) با نوزده خرده مقیاس (استرس عمومی، استرس احساسی، استرس اجتماعی، کشمکش / فشار، خستگی، کمبود انرژی، مشکلات جسمانی، موفقیت، ریکاوری اجتماعی، ریکاوری جسمی، تندرستی عمومی، کیفیت خواب، استراحت مختل شده، خستگی احساسی، آسیب دیدگی، آمادگی جسمانی، مشکلات شخصی، خودکارامدی و خودگردانی) بود. روش امتیازگذاری به سوالات بر اساس طیف لیکرت پنج گزینه ای (از هرگز=1 تا همیشه=5) بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه پس از ترجمه توسط ده تن از استادان متخصص تربیت بدنی تایید شد. روش های آماری مورد استفاده، شاخص های توصیفی برای توصیف داده ها، آلفای کرونباخ برای تعیین پایایی، تحلیل عاملی تاییدی و t تک نمونه ای به منظور بررسی اختلاف میانگین ها بود. یافته های پژوهشی نشان دهنده پایایی (a=0.98) برای پرسشنامه بهبود استرس برای ورزشکاران بود. در خصوص اعتبار سازه و بر اساس میزان روابط و T-value، تمامی سوالات رابطه معناداری با عامل داشتند. شاخص های نسبت X2 به df (2.03) و RMSEA= 0.052، NFI=0.97، NNFI=0.93، IFI=0.98، RFI=0.91، GFI=0.93 هم برازش مدل را تایید کردند. همچنین در خصوص روابط عامل ها با مفهوم بهبود استرس برای ورزشکاران نتایج نشان داد که تمامی عامل ها توانستند پیشگوی خوبی برای مفهوم بهبود استرس برای ورزشکاران باشند. در نتیجه اعتبار درونی و بیرونی مدل «بهبود استرس برای ورزشکاران» تایید شد.

لزوم توجه به افزایش درآمدزایی درکشور از یک سو و اهمیت توجه به گردشگری به ویژه در ورزش کشور از سوی دیگر، توجه و اهتمام به این مهم را بیش از پیش ضرورت می بخشد. ازاین رو پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل توسعه گردشگری ورزشی در رویدادهای بین المللی ورزشی ایران (مطالعه موردی: والیبال) تدوین شده است. روش تحقیق پژوهش آمیخته و نوع تحقیق کاربردی بود. جامعه آماری تحقیق شامل اﻋﻀﺎی ﻛﻤﻴﺴﻴﻮن ﮔﺮدﺷﮕﺮی ورزﺷﻲ ﻛﻤﻴﺘه ﻣلی المپیک، ﻣﺪﻳﺮان ﺳﺎزﻣﺎن اﻳﺮاﻧﮕﺮدی و ﺟﻬﺎﻧﮕﺮدی، اﻋﻀﺎی اﻧﺠﻤﻦﮔﺮدﺷﮕﺮی ورزﺷﻲﻓﺪراﺳﻴﻮن ورزش ﻫﻤﮕﺎﻧﻲ، مدیران فدراسیون والیبال، ﻣﺪﻳﺮان ﺳﺘﺎدی وزارت ورزش و ﻛﻤﻴته ملی اﻟﻤﭙﻴﻚ و متخصصان ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ورزﺷﻲ و گردشگری ﻛﺸﻮر بود. نمونه آﻣﺎری ﺗﺤﻘﻴﻖﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﻤﺎم ﺷﻤﺎر بود (120 نفر) که در نهایت 116 پرسشنامه دریافت شد. نتایج حاصل از مدل تحقیق، نشان از اهمیت بیشتر عوامل حقوقی و قانونی در توسعه گردشگری ورزشی بین المللی ایران در رشته والیبال، با آماره t=8.6 دارد. برمبنای نتایج به دست آمده، ساخت و تجهیز مراکز و پایگاه های ویژه گردشگری ورزشی رشته والیبال در مناطق مختلف آب و هوایی کشور و تلاش در زمینه تصویب قوانین برای تشویق و حمایت از سرمایه گذاران داخلی و خارجی در بخش گردشگری ورزشی رشته والیبال ضروری به نظر می رسد.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف ارائۀ مدل توسعۀ دیپلماسی از طریق ورزش انجام گرفت.روش پژوهش: روش شناسی پژوهش از نوع کیفی و نظریة داده بنیاد با استفاده از رویکرد اشتراوس و کوربین بود. جامعة آماری پژوهش مشتمل بر رؤسای فدراسیون های المپیکی، سیاستمداران و صاحب نظران و خبرگان علمی که در امور بین الملل فعالیت داشته اند، بود و نمونه گیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. برای تعیین نمونه های این پژوهش از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد و 19 نفر به عنوان مصاحبه شونده در نظر گرفته شدند. برای جمع آوری داده ها از مصاحبه های نیمه ساختاریافته استفاده شد. مقوله ها، مفاهیم و گویه ها برای شرایط علی، عوامل زمینه ای، عوامل مداخله گر، راهبردها و پیامدها در نرم افزار MAXQDA استخراج شد.یافته ها: 297 گزارۀ مفهومی اولیه با 13 مقوله و 73 مفهوم در قالب پارادایمی در چهار حوزة کارکرد ورزش، عوامل مدیریتی، سیاست خارجی و ساختار ورزش بوده است.نتیجه گیری: کارکرد ورزش (شامل کارکرد سیاسی ورزش، کارکرد اقتصادی ورزش، کارکرد اجتماعی ورزش و توسعۀ روابط بین الملل)، عوامل مدیریتی (شامل آموزش و تربیت نیروی انسانی، مدیریت دانش و عامل رسانه و روابط بین الملل)، سیاست خارجی (شامل ورزش و سیاست خارجی و عامل سیاست خارجی و ورزش) و آخرین حوزه مربوط به ساختار ورزش (شامل کرسی های بین المللی، سیاستگذاری و برنامه ریزی، ساختار سازمان های ورزشی و عامل جایگاه ورزش کشور در جهان) قابل تقسیم هستند. همچنین روابط بین مقوله های شکل گرفته در داده ها نشان داد که الگوی به دست آمده با شکل اصلی الگوی پارادایمی اشتراوس و کوربین تطابق دارد.

هدف: هدف مقاله حاضر مطالعه مفهوم توسعه پایدار ورزش، موانع و ارائه راهکارهایی برای رسیدن به توسعه پایدارِ ورزش است.روش شناسی: روش تحقیق حاضر توصیفی و کیفی است. در این راستا، از مطالعات کتابخانه­ ای و مصاحبه با استادان مدیریت ورزشی، مدیران ورزشی، ورزشکاران و مربیان ورزش استفاده شد. تعداد مشارکت کنندگان در تحقیق 14 نفر بود. استراتژی نمونه ­گیری موارد حاد بود که در این رابطه از تحلیل محتوای مصاحبه­ ها استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که رسیدن توسعه پایدار ورزش در راستای توجه به ابعاد اقتصادی، اجتماعی و عوامل نهادی با هدف مشارکت اجتماعی محقق می­ شود. از دیگر نتایج تحقیق دسته بندی موانع پایداری در توسعه ورزش به موانع مدیریتی، ساختاری، محیطی، نگرشی-رفتاری و قانونی- حقوقی بود. راهکارهای توسعه پایدار که توسط صاحب­نظران مطرح شد عبارت از تدوین برنامه راهبردی متناسب با تغییرات محیطی، تصویب مصوبات برنامه­ های از طریق نهادهای قانونی و حقوقی از جمله مجلس شورای اسلامی، متناسب ساختن ساختار ورزش با قوانین بین­ المللی و برطرف کردن خلأ قانونی در ورزش از طریق حقوق­دانان بودند.نتیجه گیری: توجه مدیران و سیاست مداران و مشارکت تمامی نهادها می­ تواند زمینه را برای توسعه اهداف پایداری در توسعه ورزش و اثرات اقتصادی و اجتماعی در جامعه و نهادها فراهم آورد.

ورزش، با ابعاد ذاتی آموزشی، فرهنگی و اجتماعی، برای گسترش طرح های توسعه و صلح نقش مهمی ایفا می نماید. بنابراین هدف پژوهش حاضر مدل سازی ورزش برای توسعه و صلح بود. این پژوهش، به لحاظ هدف، کاربردی و به روش آمیخته کیفی- کمی انجام شد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل ورزشکاران حرفه ای، مربیان و مدیران ورزشی، روانشناسان و جامعه شناسان فعال در ورزش بود. در بخش کیفی، نمونه های آماری بر مبنای اشباع نظری (20 نفر) و به روش گلوله برفی مصاحبه شدند و 50 شاخص استخراج گردید. پس از چهار مرحله روش دلفی فازی، 35 شاخص تأیید شد. پرسش نامه حاصل از بخش کیفی، توسط تحلیل عاملی اکتشافی دسته بندی و متغیرها شناسایی شدند. نمونه آماری بر اساس تعداد قابل کفایت جهت مدل سازی در نرم افزار PLS به میزان 10 برابر ابعاد ترسیم شده در مدل مفهومی برآورد شد و بر اساس تعداد 35 متغیر پنهان، 350 نفر تعیین شد. نتایج این پژوهش نشان داد ورزش برای توسعه و صلح دارای اهداف متنوعی از توسعه و ایجاد صلح است که این اهداف شامل جذب جوانان به آموزش، اشتغال و آموزش، ترویج حل مناقشه و روابط صلح آمیز در جوامع، توانمندسازی زنان و ارتقاء برابری جنسیتی، کمک به مشارکت اجتماعی معلولین، ارتقاء آموزش بهداشت، مانند مقابله با ایدز، چاقی و دیابت، تلاش برای کاهش بی خانمانی و کاهش فعالیت های جنایتکارانه، خشونت شهری و جرم بودند. ورزش برای توسعه و صلح به عنوان یک حوزه اجتماعی گسترده شناخته می شود که برای دستیابی به انواع مختلف اهداف توسعه غیرورزشی و ایجاد صلح در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرد.